RALLY TEAM SMINK op weg naar de 12E etappe

donderdag, 17 januari 2013

RALLY TEAM SMINK op weg naar de 12E etappe

Rally Team Smink

Jos Smink stond zich vanochtend wat onwennig buiten z’n tent uit te rekken. “Best wel lekker geslapen. De temperatuur laat dat toe. Maar ik had gerommel in m’n darmen. Ik hoop niet dat er een echte onweersbui op komst is”, legt de ‘raddraaier’ uit. Overigens is een dergelijk onhebbelijkheid niet nieuw. Martin van de Brink was in het begin van de rally ook behept met soortgelijke verschijnselen. De hoge temperatuur werkt er niet aan mee om een en ander te ontlopen. Ofschoon de organisatie er alles aan doet om de hygiëne te bewaren – voor de maaltijden is men verplicht de handen te desinfecteren – is een eenvoudige besmetting nauwelijks te voorkomen.
 
 
 Laconiek als altijd vervolgt Jos: Jammer, dat gisteren is gedeeltelijk is geneutraliseerd. We stonden er goed voor en had er veel zin in. Vandaag wordt nog even lastig in die duinen rond Copiapo”.  Deze plaats aan het begin van de Atacama woestijn werd enkele jaren geleden wereldbekend. Een 33-tal mijnwerkers was in augustus 2010 betrokken bij een ernstig mijnongeval op 700 meter diepte. Na bijna 2 maanden werden allen gered. We hebben toen een delegatie mogen ontmoeten.
 
Voor Peter N is er werk aan de winkel, want hij zal z’n orgeltje optimaal moeten gaan bedienen.
 
Peter S heeft z’n roadbook met veel kleuren volgestift en staat als een politiehond te trillen om vandaag te presteren.

Maar voor het zo ver is moeten ze eerst over de San Francisco pas, die ook in voorgaande jaren werd bedwongen. Het kan er bitter koud zijn, maar de schitterende natuur vergoelijkt veel. “We hebben de blikjes zuurstof bij de hand”, laat Peter N ons zelfverzekerd weten.