Duinen maken de dag van Frans Verhoeven goed

donderdag, 08 januari 2015

Duinen maken de dag van Frans Verhoeven goed

Het begin van de vierde etappe van de Dakar 2015 was niet aan Frans Verhoeven besteed, maar de laatste 100 kilometer van de dag maakten alles goed. De Yamaha-coureur genoot van de duinen rond Cópiapo. Verhoeven sloot de etappe af met de 29ste tijd.  

De verbindingsroute van 600 kilometer over de Andes naar de Chileense kant was Verhoeven niet in de koude kleren gaan zitten. De afstand, de kou en de ijle lucht op 4800 meter hoogte hakten er behoorlijk in. “De Yamaha is een heerlijke motor, maar dit soort rallymotoren is niet ontwikkeld om zulke afstanden over asfalt te rijden. Ik heb op ieder stukje bil gezeten. Bij de start van de special heb ik goed gegeten en gedronken, maar ik was nog wel brak toen ik begon. Het eerste half uur kwam ik niet in mijn ritme. Het was niet moeilijk, over brede mijnbouwpaden, maar je moest wel opletten.”

Dat gold ook voor het tweede deel van de proef: een stuk met veel stenen. “Van die vieze steekstenen die je velg kunnen slopen. Niet leuk, geen fijn terrein. De eerste 200 kilometer was eigenlijk niks leuks aan.”

"Laatste 100 kilometers waren geweldig"
De laatste 100 kilometer daarentegen waren geweldig, vond Verhoeven. “Een fantastisch stuk duinen. Je moest goed navigeren. Er stonden duizenden sporen en het was niet te zien welke je moest hebben. Ik heb heel correct gereden. Af en toe even van het gas af om te kijken waar ik heen moest en weer verder. Er zaten steile knoeperds tussen, waar je soms maar net boven kon komen. Eén keer bleef ik hangen, net met het voorwiel over het topje. Even van de motor af en hem er overheen sleuren, met het gas open. Het slot was een lange afdaling naar de finish, bijna net zoals de afdaling in Iquique. Dankzij die duinen en het goede navigatiewerk heb ik uiteindelijk toch wel genoten van de dag.”

Vanwege de lange verbinding plus 300 kilometer special was Verhoeven ongewoon laat in het bivak. “Dat is best raar. Ik ben niet gewend om pas ’s avonds binnen te komen. Het wordt een beetje haasten om alles op tijd af te hebben zodat ik toch nog een goede nacht kan pakken.”