1e Etappe Eurol Veka MAN with a mission

dinsdag, 03 januari 2012

1e Etappe Eurol Veka MAN with a mission

Het VEKA MAN with a Mission-team is de Dakar-rally meer dan uitstekend gestart met Marcel van Vliet als dagwinnaar, Franz Echter in de top drie en Peter Versluis met een dertiende plaats vlak achter twee Kamaz-rijders. Supportrijder Pascal de Baar hield goed een oogje in het zeil door betrekkelijk dicht bij het drietal te blijven.

 

“Zo had ik de rally willen beginnen en dan ben ik blij dat het ook zo gelopen is”, vertelde de opgetogen Marcel, die door navigator Serge Bruynskens goed door de korte, eerste special werd geloodst. Maar Marcel besefte dat eerste begin kattengespin is. Hij waakt voor overmoedigheid.

 

“Dit was maar de eerste proef van slechts zestig kilometer. Het is duidelijk dat de race iets langer duurt”, zei hij eufemistisch. Hij vond het wel amusant dat hij met zijn VEKA MAN in het brandpunt van de belangstelling stond. “We zijn een jong team. Dan zijn de mensen niet zo op ons maar meer op de andere grote teams gefocust. Ik ben er van overtuigd dat ze van nu af aan meer op ons gaan letten”.

Franz Echter had zich onderweg ook prima vermaakt. “Ik vond het een prachtige proef. Heel technisch en niet alleen maar snel. Van dat soort specials hou ik”, grijnsde de Duitser die op het eind van de proef diverse rijders op snelheid inhaalde. Over zijn vrachtwagen was hij meer dan tevreden. “We hebben een nieuwe truck met nieuwe vering. Het ging heel goed. Dat is zeer bemoedigend”, aldus Franz.

Bert-Jan Richters en bemanning was met de servicetruck als eerste in het bivak in Santa Rosa de la Pampa gearriveerd. Hoewel iedere bivakbewoner puffend rondliepen, omdat de hitte verzengend was en de middagtemperatuur zelfs tegen de 45 graden liep, kwam Bert-Jan met een brede grijns op zijn gezicht aanlopen. Met twinkeling in de ogen kwalificeerde hij de succesvolle eerste dag van het team als '"niet slecht". Met zijn onderkoelde humor barstte hij bijna in schateren uit. Natuurlijk weet Bert-Jan dat de rally zich nog maar in de beginfase bevindt, maar toch. "Drie jaar geleden stonden we er in hetzelfde bivak pas echt slecht voor. Franz had zijn chassis krom gereden, Hans (Stacey) liep drie lekke banden op en Geert (Verhoeven) had een hoek van zijn truck eraf gereden. Dan kijk ik liever op de dag van vandaag terug. Een goed begin is het halve werk", meende Bert-Jan die met smart wachtte om de vier equipes in de armen te vliegen. Hij moest geduld uitoefenen, want de lange verbindingsroute van 763 kilometer over de pampa's vrat tijd. In het donker en omstreeks tien uur 's avond kwamen de teams toeterend binnen. Het ook meteen een dolle boel. Iedereen vloog elkaar om de hals, schudden de handen en sloegen elkaar op de schouder van trots en vreugde.

Marcel, Franz, Peter en Pascal moesten hun verhaal aan alle teamleden kwijt en zij luisterden ademloos toe. "Het ging magnifiek", haalde Marcel zijn etappezege op. Heel toevallig won hij ook drie jaar terug de stage, maar toen als Ginaf-rijder. Bovendien werd Gerard de Rooy ook toen tweede. "Ik heb het vooral gewonnen in de duinen. Gewoon 'immer gerade aus', want we vlogen er tegen op. Op de paden was het stofhappen. Best wel gevaarlijk als je met 150 kilometer komt aanstormen en dan stuit je plotseling op een buggy die maar 100 kilometer rijdt!".

Peter werd ook omhelst, want aan de hand van navigator Jurgen had hij veel plekken gewonnen. Viel er dan niets te klagen? Een beetje. Marcel stoorde zich aan ruis op de intercom ("maar ik weet hoe dat te verhelpen is") en Jurgen vond die verplichte snelheid van 90 kilometer op de verbindingsroutes een ellende. "Dan schiet het niet op". Maar als dat nu het enige was.......

Uitslag: 1. Van Vliet-Bruynskens-Bell, 2. De Rooy (Iveco) op 0.26, 3. Echter-Ruf-Klein op 0.56, 13. Versluis-Damen-Schuurmans op 3.13, 17. De Baar-De Graaff-Roesink op 3.57.